De diervoedersector staat ook in 2026 weer voor uitdagingen. Grote en kleine ontwikkelingen hebben hun weerslag op de bedrijfsvoering. Zo heeft de krimp van de veehouderijsectoren ook in 2026 impact op veel diervoederbedrijven. Tegelijkertijd liggen er ook kansen, afhankelijk van de eigen positie.
De afzet van mengvoeders blijft ook in 2026 onder druk staan. De impact op individuele mengvoerbedrijven verschilt, geeft een aantal directeuren aan.
De diervoedersector zit in een spannende periode, onder andere door krimp van de veestapel en geopolitieke spanningen die voelbaar zijn in de grondstoffenmarkt. Dat was in 2025 zo en zal in 2026 niet minder zijn, verwacht René Veldman, sectormanager varkenshouderij en pluimveehouderij bij Rabobank. Hij signaleert dat de krimp en de beëindigingsregelingen steeds duidelijker impact hebben op de markt. “Los daarvan is de onderlinge concurrentie door de stoppers zeer scherp. Wat doet dat met de marge?”, vraagt hij zich af.
Tegelijkertijd ziet hij dat veehouderijbedrijven groter en professioneler worden, en dat ze andere dingen verwachten van hun leveranciers. “Misschien zijn ze wat minder loyaal dan vroeger. Bij de leverancier zie je regionale, landelijke of zelfs grotere spelers. Hoe behoud je dan de klantbetrokkenheid?” De druk om te presteren wordt groter; onderscheiden is niet altijd eenvoudig. Dat maakt het extra lastig om rendement te behouden als de markt onder druk staat.
Veldman ziet wel kansen. Zo verwacht hij meer mogelijkheden van specialisme. Ook is voor de brede sector nog efficiëntiewinst te boeken. Hij noemt onder andere productie-uitwisseling tussen bedrijven en slimmer transport, zodat producten niet onnodig van noord naar zuid hoeven te worden vervoerd. “Daar is soms wel weerstand tegen, maar het is goed daarover na te denken.”
Consolidatie is volgens Veldman onvermijdelijk. “Je ziet bedrijven met meerdere locaties, waarvan er eentje sluit. Het is belangrijk om de juiste strategische keuzes te maken. Dat is een spanningsveld tussen individueel bedrijf en sectorbelang. Boerenbelang boven sectorbelang gebeurt niet zomaar, ook vanwege culturele verschillen.” Daarnaast ziet Veldman nog een ontwikkeling die in 2026 en verder sterker wordt: achterwaarts integreren, zoals met name in de pluimveehouderij al gebeurt. “Slachterijen maken zich zorgen over de aanvoer en proberen ondernemers te binden via meerjarige contracten. Ook de voerindustrie heeft daar baat bij, maar het vraagt veel kapitaal en is niet voor elk bedrijf weggelegd.”
Veranderende rol voerbedrijven
Krimp werkt in de ene sector harder door dan in de andere, benadrukt Jamal Roskam, agrarisch bedrijfseconoom bij Wageningen Social & Economic Research. “Pluimvee doet het goed, de prijzen voor vlees en eieren zijn hoog en de stoppersregeling is daardoor minder aantrekkelijk. Bij melkvee heeft al veel krimp plaatsgevonden en die zal stagneren. Bij de varkens zien we wel flinke krimp, vooral door minder positieve marktomstandigheden. Veel bedrijven stoppen of overwegen deelname aan de regeling. Dat raakt ook de diervoederindustrie in 2026.”
Roskam ziet een verandering in de rol van voerbedrijven. Precisievoeding en individuele rantsoenen worden belangrijker. “Sommigen doen dat al, anderen zijn wat conservatiever. Digitalisering speelt daarbij een grote rol en zal de komende jaren toenemen met ‘realtime’ data vanuit de stal.”
Grondstoffen blijven in 2026 een uitdaging. “De importdruk op soja blijft, terwijl vraag naar lokaal geproduceerde eiwitgewassen en reststromen groeit. Circulaire grondstoffen winnen terrein, maar de totale hoeveelheden blijven beperkt.” Geopolitieke ontwikkelingen, zoals de oorlog in Oekraïne en de positie van China, blijven in 2026 merkbaar. Specifiek voor de diervoederindustrie is vooral de afhankelijkheid van aminozuren uit China een zorgpunt voor hem.
Ergste is wel achter de rug
Een aantal mensen uit de sector is gevraagd hoe ze op 2025 terugkijken en wat hun verwachtingen voor 2026 zijn. Huub Fransen, directeur van Fransen Gerrits, blikt terug op een bewogen jaar. “Positief was dat alle voerbedrijven uit de groep voortaan onder dezelfde naam naar buiten treden. De integratie is afgerond en ons team is compleet.”
Ondanks deze positieve ontwikkelingen moet het voerbedrijf, met sterke afzet in grote krimpgebieden in Oost-Brabant en Noord-Limburg, ‘dealen’ met een forse krimp in voerafzet. “We zijn in vijf jaar tijd 100.000 ton kwijtgeraakt. Daarom is al een fabriek in Veghel gesloten.”
‘Van die ballast moeten we af, zeker in een markt die krimpt’
Fransen verwacht nog wel wat stoppers in 2026, maar het ergste is dan wel achter de rug. “Maar het is ook afwachten welk kabinet we gaan krijgen en wat er allemaal nog op de veehouderij af gaat komen.” Verlies aan productie opvangen met export is volgens hem lastig, omdat ook Duitsland en België met krimp te maken hebben. “Wel kunnen we alles een beetje beter en scherper doen. Gedwongen kritisch zijn naar alles wat we doen is natuurlijk altijd goed.”
Hij hoopt dat de voedersector in zijn algemeenheid kritischer kijkt naar partijen die iets toe voegen of alleen maar bijdragen aan een hogere kostprijs. “Van die ballast moeten we af, zeker in een markt die krimpt. We moeten toe naar minder spelers met korte lijntjes.”
‘In een markt die moeilijker wordt, moet je het op tijd voor elkaar hebben’
Een positief aspect voor 2026 is voor hem de bouw van de voerfabriek van Koenis in Middenmeer, waar Fransen Gerrits een belang in heeft. Ook gaat de ontwikkeling in grasraffinage door Grassa door met een investeerder (Lely) die zich heeft aangediend.
Meer druk op autonome afzet
Een bedrijf dat minder last had van de kleinere veestapel is AgruniekRijnvallei. Volgens directeur Johan Schuttert pakte 2025 uiteindelijk beter uit dan verwacht. “We rekenden op krimp, maar het is meegevallen en er is zelfs sprake van groei.” Dat is mede te danken aan de goede opbrengsten in verschillende sectoren. Toch verwacht Schuttert voor 2026 meer druk op de autonome omzet. Lagere prijzen voor melk en varkensvlees en het effect van opkoopregelingen zullen hun invloed hebben.
“Er zijn minder koeien en bij een lage melkprijs wordt er terughoudender gevoerd.” Tegelijkertijd rekent hij op stabiliteit in belangrijke gebieden. “Een derde van onze omzet komt uit legpluimvee en daar verwachten we geen daling.”
Een belangrijk groeisegment is biologisch voer. “Bij ons is tien procent biologisch en dat segment trekt duidelijk aan. Voor de biologische productie hebben we ook nog capaciteit in de fabriek, terwijl de andere fabrieken vol zitten.” Om die reden wordt een deel van de productie nu elders gemaakt. AgruniekRijnvallei investeerde dit jaar gericht in extra perscapaciteit voor rundvee en in een grotere menger voor pluimvee. “We willen weer alle voeders zelf maken.”
Schuttert ziet in dierlijk eiwit een steeds belangrijker voeringrediënt. Het bedrijf was één van de pioniers met het opnieuw benutten van deze grondstof. “Het aanbod is groter dan gedacht. We kunnen nu ook vloeibaar dierlijk eiwit verwerken, goedkoop en effectief.” Hij noemt 2026 een jaar waarin scherpte nodig is. “In een markt die moeilijker wordt, moet je het op tijd voor elkaar hebben. Dat geldt voor ondernemers maar ook voor ons. Anders ben je te laat.”
Geopolitieke ontwikkelingen, zoals de oorlog in Oekraïne en de positie van China, blijven in 2026 naar verwachting merkbaar op de grondstoffenmarkt. Wel is de Europese anti-ontbossings-verordening EUDR met een jaar uitgesteld.
Bestaansrecht van klein bedrijf
Hans Verheul, directeur van CAVV Zuid-Oost Salland, benadert de situatie positief. “De afgelopen jaren stonden in het teken van opkoopregelingen en stoppers. Ik hoop en verwacht dat er in 2026 meer rust gaat komen.”
Over de omzet van het eigen bedrijf is Verheul goed te spreken; hij ziet dat het verlies door stoppers volledig is gecompenseerd met nieuwe klanten. Dat bevestigt voor hem de kracht van het kleine mengvoerbedrijf. “Een deel van de collegabedrijven is gestopt of overgenomen. Maar sommige klanten zijn gewend aan een klein bedrijf en gaan op zoek naar een bedrijf dat beter past.”
Hij benadrukt dat het bestaansrecht niet anders is dan die van een grote broer. “Zolang we qua kostprijs maar meekunnen. We hebben wel wat hogere productiekosten, maar compenseren dat geheel met de lagere kosten voor transport.”
Voor 2026 verwacht Verheul zijn verkoop/adviesteam weer helemaal op orde te hebben. Verder staat mogelijk de levering van een elektrische vrachtwagen op het programma. “We bespreken dat ook met onze leden. Als ze horen dat het ons veel geld oplevert vanwege de fiscale voordelen, zijn de meesten wel om.”
De elektrische vrachtwagen draagt bij aan het verlagen van de milieu-impact. De coöperatie volgt deze ontwikkeling, aldus de directeur. Denk aan gebruik van circulaire grondstoffen of aanpassingen in de fabriek. “We lopen daarbij niet voorop, maar doen de dingen die echt meerwaarde hebben.”
Kansen voor additievenleveranciers
Ook de additievenleveranciers hebben te maken met veranderende omstandigheden. Toch voorziet Jan Akerboom, directeur van additievenleverancier Jadis, voor de sector en zijn bedrijf in 2026 geen grote verschillen ten opzichte van 2025. “Er liggen zeker uitdagingen voor onze sector, met toenemende duurzaamheidseisen en een herevaluatie van het voedermiddelenregister. Voor sommige bedrijven zal dat voelbaar zijn, zeker met bijkomende kosten.”
Precisievoeding en individuele rantsoenen worden belangrijker. Digitalisering speelt daarbij een grote rol en zal de komende jaren toenemen met ‘realtime’ data vanuit de stal.
Hij voorziet dat een aantal kleine bedrijven stopt of wordt overgenomen door grote jongens. “Dat is wel de algemene uitdaging voor de branche; het wordt moeilijker om bij te blijven.” Hij ziet dat ook vanuit de branchevereniging VVDN waarin hij bestuurlijk actief is.
Akerboom noemt ook positieve ontwikkelingen. Eentje is wel wat dubbel. Waar de diervoederfabrikanten te maken hebben met de negatieve impact van de krimpende veestapel, ziet hij voor de additievenleveranciers juist kansen. “Voertoevoegingen worden steeds vaker ingezet om meer uit dezelfde hoeveelheid voer te halen. Ook om emissies te verlagen worden additieven ingezet.”
Vooral als veehouders te maken krijgen met doelsturing (afrekenen op bepaalde doelen), verwacht hij een verdere belangstelling. Ook merkt hij een toenemende vraag naar natuurlijke ingrediënten, juist een type toevoeging waar Jadis op is gespecialiseerd.
Verder is 2026 met de VIV en Eurotier het jaar van de grote beurzen. “Het kost wel veel geld, maar extra persoonlijk contact is altijd positief voor nieuwe ‘business’. Voor 2026 sta ik positief in de wedstrijd, hoewel de tendens in de sector wel wat negatiever is.”
Uitstel voor EUDR en CSRD in 2026
De invoering van de Europese anti-ontbossingsverordening (EUDR) en de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) voor kleine en middelgrote bedrijven is voor 2026 uitgesteld. De EUDR zou per 1 januari 2026 ingaan, maar is met minimaal een jaar uitgesteld. Voor grote en middelgrote bedrijven betekent dat 30 december 2026. Voor micro- en kleine marktdeelnemers wordt de verordening vanaf 30 juni 2027 van kracht.
Ook zijn enkele aspecten afgezwakt. Zo geldt de verplichting en verantwoordelijkheid om de vereiste zorgvuldigheidsverklaring in te dienen alleen voor de marktdeelnemers die een product als eerste op de markt brengen. Alleen zij zijn verantwoordelijk voor het verzamelen en bewaren van het referentienummer van de initiële zorgvuldigheidsverklaring. Dat geldt niet voor de volgende marktdeelnemers. Micro- en kleine primaire marktdeelnemers dienen slechts één keer een vereenvoudigde verklaring in en krijgen een identificatiecode, wat voldoende is voor de traceerbaarheid.
Versoepeling CSRD-wetgeving
Oorspronkelijk zouden vanaf 2026 meer bedrijven met CSRD-wetgeving (duurzaamheidsrapportage) te maken krijgen. De EU heeft besloten dit te versoepelen. Bedrijven met minder dan duizend werknemers vallen waarschijnlijk niet langer onder de verplichte rapportage. Sommige grotere bedrijven zijn pas verplicht vanaf 1.750 werknemers en een omzet boven de 450 miljoen euro. Bedrijven die al wel moeten rapporteren, hoeven dat pas in 2028. De verplichtingen uit de EU-Taxonomie gelden voortaan alleen nog voor de allergrootste bedrijven.
Ook verschuift de focus van uitgebreide beleidsdocumenten naar kwantitatieve kerngegevens. Voor kleinere leveranciers verlaagt dit de administratieve last. Afnemers, banken en grote partners kunnen wel naar duurzaamheidsinformatie blijven vragen. Een pragmatische optie is een vereenvoudigde rapportage via de VSME-standaard (Voluntary Sustainability Reporting Standard for SMEs), waarin alleen de belangrijkste gegevens worden vastgelegd.













