“Dat de sector rendabel is, helpt te investeren in duurzaamheid”, aldus BFA-voorzitter Rik Vandeputte.

Na vijf maanden voorzitterschap is Rik Vandeputte fier op de mooie organisatie die BFA is, met een fantastische ploeg. “In al wat er gebeurt hebben wij de vinger aan de pols”, zegt Vandeputte, in het dagelijks leven algemeen directeur bij mengvoederbedrijf Leievoeders. “Dat geldt zowel voor de politiek, de landbouworganisaties, het voedselagentschap FAVV en de ganse keten en de Europese collega’s. Ik wil dat wij een goede gesprekspartner en een voortrekker blijven in de keten”, aldus Vandeputte.

Productiebehoud grootste uitdaging

De grootste thema’s waar BFA zich mee bezighoudt zijn momenteel voedselveiligheid en duurzaamheid. “De grootste uitdagingen zijn het behoud van de productie – ik denk daarbij aan de stikstofproblematiek – en het dierenwelzijn. Die hebben een invloed op de productie. Het varkensaanbod is reeds sterk gedaald in de EU en een uitbreiding in Oost-Europa verwacht ik niet. Het kost veel geld. Het is gemakkelijker te investeren in pluimvee, waar de waardecyclus korter is. Het levert goed en goedkoop vlees, dat door alle godsdiensten wordt geconsumeerd”, aldus Vandeputte.

Europese regelgeving lastigste horde

“De beschikbaarheid van de grondstoffen is vandaag acceptabel”, stelt hij vast. “De grote uitdagingen voor Europa zijn de problemen die we onszelf opleggen. Ik denk bijvoorbeeld aan de ontbossingsverordening en andere aspecten van de Green Deal, waardoor wij ons in de voeten schieten ten aanzien van de derde landen. We zijn nog altijd een voorbeeld van duurzaamheid. Voor de productiviteit van één koe bij ons bijvoorbeeld, zijn in India drie koeien nodig.” Maar Vandeputte blijft positief. “Dat de sector rendabel is, helpt te investeren in duurzaamheid.”

Ervaring

Rik Vandeputte woonde op het ouderlijk landbouwbedrijf, dat gespecialiseerd was in varkens en akkerbouw. “Voor we naar school gingen, zaten de varkenshandelaars bij ons aan de ontbijttafel voor ze onze varkens naar Italië vervoerden”, herinnert Rik zich. “We hielpen als kinderen mee op de hoeve. Toen ik 4 jaar was hadden we een eerste vrachtwagen. We noemden hem Jules.” Rik deed twee jaar handelsingenieur en volgde verder cursussen in Wageningen en elders. “Ik had mijn middelbare school in het Frans gedaan. Dat was belangrijk, want 20 procent van ons cliënteel zit in Wallonië en Frankrijk.”

‘De grote uitdagingen voor Europa zijn de problemen die we onszelf opleggen’

In 1992 gaat Vandeputte aan de slag binnen het bedrijf Leievoeders, waar hij alle stappen doorloopt. “In 2004 nam ik het bedrijf over samen met mijn broer Francis en Marnik Vanrolleghem. Vandaag zijn we actief in een sector die goed draait. Dat geldt zowel voor de varkens, pluimvee als melkvee. En we zijn blij dat de veehouders eindelijk geld verdienen”, aldus Vandeputte.

Familiebedrijf Leievoeders

Vader Hubert Vandeputte, stichter van Leievoeders, was voorzitter van BEMEFA (tegenwoordig BFA) van 2000 tot 2005. Rik loopt dus voor een deel in zijn spoor, maar vertaalt vaders ondernemerszin en -strategie naar vandaag en morgen.

Vader Hubert had destijds een landbouwbedrijf van 50 hectare en 1600 varkens in Moorslede. In het moeilijke varkensjaar 1974 begon hij zijn eigen mengvoeder te produceren. In 1976 associeerde hij zich met enkele andere varkenskwekers. Met een zevental families kochten ze een fabriek in Zulte en richtten ze Leievoeders op.

Aanvankelijk lag de productie op 1000 ton per maand voor eigen gebruik, maar Leievoeders groeide stelselmatig. In 1985 produceerde het bedrijf al 45.000 ton en in 2000 al 175.000 ton. Er werden intussen andere bedrijven – met hun klanten – overgenomen: een handelsvereniging in Brugge, Vinco in Eeklo, Moens in Buggenhout en de vestiging van Cloet in Waregem, waar nu de hoofdzetel is. Van de associatie bleven alleen – naast Hubert Vandeputte – zijn schoonbroer Marc Vandeputte (Riks moeder heet inderdaad ook Vandeputte) en Lucien Vanrolleghem over. “Vader was een doordrijver en Lucien Vanrolleghem was een ervaren verkoper, die nog voor Voeders De Brabander had gewerkt”, vertelt Vandeputte.

Begin jaren 90 was een moeilijke periode. Leievoeders moest zwaar herstructureren. Daarom werd de varkensintegratie afgestoten en werden twee vestigingen overgehouden: die in Waregem (goed voor twee derden van de productie) en die in Buggenhout (goed voor één derde van de productie).

In 2013 werd de productie op één plaats samengebracht, in Waregem, die werd uitgebreid. Eind 2018 werd Cibus Voeders overgenomen, dat in 2012 tot stand was gekomen door de fusie van Delva uit Ieper, Lieven Capoen uit Poperinge en D2000 uit Roeselare. Het nieuwe bedrijf Leie-voeders-Cibus was dus goed voor 355.000 ton veevoeders en was daarmee het op drie na grootste veevoederbedrijf in België.

Eind 2019 nam Leievoeders dan de pluimveevoederproductie van Klaasen en Co uit Ravels over. “Volgend jaar gaan we over de 400.000 ton draaien, waarvan 40 procent voor varkens, 40 procent voor pluimvee en 20 procent voor runderen, bijna uitsluitend melkvee”, aldus Vandeputte. “Het gaat om autonome groei, zonder overnames. Dat wil niet zeggen dat we niet openstaan voor overnames.”

Deel dit artikel

Jef Verhaeren