Proef

Elk veld voedererwten werd gemalen op drie verschillende groottes. Dit resulteerde in een grootte (GMPS) van 1035, 649 en 156 μm. Een totaal aan 204 varkens werden dertien dag gevoerd met een baisdieet bestaande uit granen, sojameel en een premix, of een dieet op basis van voedererwten (0.3 voedererwten en 0.7 basisdieet), aangevuld met Celite (indigestible marker). De laatste drie dagen werden samples genomen.

Resultaten

De hoeveelheid verteerbare energie van velderwten varieerde van 13.38 tot 16.05 MJ/kg DS. De gemiddelde hoeveelheid verteerbare energie (16.1, 14,7 en 14.0 MJ/kg DS) nam lineair af bij toenemende deeltjesgrootte (GMPS). Er was een positieve correlatie tussen de hoeveelheid verteerbare energie en de mate van zetmeelhydrolyse (r = 0.62).

Conclusie

De verteerbare energie van voederwerten bij vleesvarkens neemt linear toe wanneer de deeltjesgroote van de erwten toeneemt. De verschillen tussen de verschillende varianten voederwerwten kunnen worden verklaard door verschillen zetmeelhydrolyse en deeltjesgrootte.

Bron: All About Feed

Deel dit artikel