Begin dit jaar startte Trump een handelsoorlog, niet alleen tegen China maar ook tegen de EU en andere landen zoals Canada en Mexico. Hij kwam spectaculair met zeer hoge tarieven en verbrak daarmee de regels van de WHO, overeengekomen in 1995. Er moet wel gezegd dat er steeds een verschil van interpretatie geweest is tussen de VS en de EU. Niet over exportsteun en importtarieven, maar over nomen op het vlak van voedselveiligheid en kwaliteit. Een vrijhandelsakkoord kwam er niet, ook niet na pogingen van Obama en de EU in 2013.

Extreme tarieven

De Trump-aanpak was meteen extreem. Zo stelde hij importtarieven van 30 procent in voor de meeste EU-goederen in plaats van de bestaande wederzijdse tarieven van 10 procent naast de MFN-tarieven (Most Favourit Nation). Voor wagens en wagenonderdelen stelde hij een tarief in van 27,5 procent, voor staal en aluminium 50 procent en voor farmaceutische producten kondigde hij tarieven tot 200 procent aan. Niet alleen heel wat sectoren, waaronder de voedingssector, werden hierdoor zwaar getroffen, maar ook de Amerikaanse consumenten en boeren.

EU-tegenmaatregelen

Blijkbaar was het de Amerikaanse president te doen om de tegenpartij te dwingen tot onderhandelen. De EU antwoordde op 24 juli met tegenmaatregelen en wou daarmee vooral de Trump-kiezers treffen, onder meer de sojaboeren. De EU stelde tarieven van 25 procent in op onder meer soja, maisgluten en dergelijke waarvoor voorheen 0-tarieven golden. Hierdoor werd de veevoedersector zwaar getroffen. FEFAC gaf aan dat van de 14 miljoen ton soja die de EU importeert, 44 procent van de VS komt en dit voor een waarde van 3 miljard euro.

Maximaal 5 à 10 procent van deze sojaimport uit de VS zou kunnen vervangen worden door soja uit andere landen. Verder is er een belangrijke import uit de VS van coccidiostatica, mineralen, lysine en pro- en prebiotica, die ook getroffen werd. Volgens FEFAC zou de kost van de soja-import (bonen en meel samen) alleen al met 7,5 procent verhogen. Voor de veevoedersector (en de veehouders) zou dit een meerkost van 2 miljard euro betekenen, bovenop de 1,5 miljard meerkost door de ontbossingswet (EUDR) en de 300 miljoen extra kost wegens de antidumpingtarieven op lysine uit China.

EU-Commissievoorzitter Ursula van der Leyen en VS-president Donald Trump kwamen eind juli tot een overeenkomst.

Veevoedersector voorlopig gespaard

Wat hebben de onderhandelingen tussen Trump en Von der Leyen nu opgeleverd? Heeft de olifant dan toch een muis gebaard? Volgens een voormalig Belgisch ambassadeur in de VS heeft Von der Leyen met slechte kaarten goed onderhandeld. Sommige sectoren, zoals ook de voedingssector, zullen daar wel anders over denken.

De handelsovereenkomst behelst een importtarief in de VS voor de meeste producten van 15 procent. Dat geldt ook voor auto’s en farmaceutische producten. Over staal en aluminium wordt verder onderhandeld. Bovendien zijn er belangrijke afspraken over investeringen van de EU in de VS en een betere toegang van Amerikaanse producten in de EU. Belangrijk voor de veevoedersector is dat de EU-tegenmaatregelen voorlopig worden ingetrokken. Dat betekent dat voor de import van Amerikaanse soja, sojameel, mais en maisgluten in de EU een 0-tarief blijft gelden.

Secetaris-generaal Alexander Döring van FEFAC wijst erop dat de VS na Oekraïne met 4 miljoen ton de tweede grootste importeur van mais is in de EU. Op 5 augustus heeft de EU-Commissie dit gepubliceerd en deze maatregel geldt voor 6 maanden. FEFAC reageert voorzichtig positief. Alle details zijn immers nog niet bekend en het is wachten op de gemeenschappelijke verklaring waarin alle details, evenals alle producten zullen zijn opgenomen.

Deel dit artikel

Jef Verhaeren