Wekenlang hikte onze dochter van bijna 17 er tegenaan. Vanuit het niets contact opnemen met een rijschool met de vraag of ze daar rijlessen kon volgen. Tegenwoordig kunnen jongeren online een contactformulier invullen, waarna ze worden teruggebeld. Ideaal zou je zeggen, maar niet in het hoofd van onze puber. “Dan belt hij me straks terug en moet ik de telefoon opnemen. Wat moet ik dan zeggen?

Ik heb echt heel erg last van social anxiety”, zo stelde zij met het nodige gevoel voor drama. De rijschoolhouder had duidelijk vaker met dit puberbijltje gehakt. Tot grote opluchting van onze dochter belde hij een paar dagen later niet terug, maar appte hij terug. De reactie van onze dochter: “Ik vind hem nu al een legend.” Ook zo’n puberdingetje trouwens: het te pas en onpas gebruiken van Engelse woorden.

Het voorval met de rijschool deed me terugdenken aan het Jongerencongres waar generatieverschillen op de werkvloer werden besproken. Bivit-directeur Paul De Smet stelde daar dat jongeren vrees hebben voor de telefoon. Door hun digitale gerichtheid ontbreekt volgens hem bij jongeren elke vorm van creativiteit. Anderzijds is het wel zo dat hij als ‘boomer’ dagelijks bijleert van de nieuwe generatie.

De wijze waarop AI door verschillende generaties wordt omarmd vind ik zorgelijk. Tijdens een urenlange storing van OpenAI begin juni, waren er ineens veel mensen onthand. Zo erg zelfs dat sommigen hun werk niet meer konden doen. ChatGPT is een handige tool, maar je er (onbewust) volledig afhankelijk van maken is een kwalijke ontwikkeling. Hoe gaat dit als we een jaar verder zijn en er een storing optreedt? Dát is pas iets wat jongeren zorgen zou moeten baren, in plaats van een telefoontje naar de rijschool…

d.kooistra@eisma.nl

Deel dit artikel

Daniël Kooistra