Minder emissie melkvee
De druk op de melkveesector om emissies te reduceren, neemt toe. In een door Wageningen UR georganiseerd symposium werden de mogelijkheden besproken.
Zo kunnen pensbestendige aminozuren de kans op productiedaling voorkomen als het ruweiwitgehalte in het rantsoen daalt. “Meer kennis en een groter aanbod van pensbestendige aminozuren is noodzakelijk”, aldus Kelly Nichols.
De weg naar netto nul CO 2 -emissie is nog lang, maar er zijn zeker wel stappen in de goede richting mogelijk. Robert Erhard van Nestlé legt tijdens een door Wagenin-gen UR georganiseerd symposium uit dat alleen terugdringen van emissies niet zal zorgen voor netto nul emissie. “Dit kunnen we alleen bereiken als we emissies ook wegvangen, bijvoorbeeld door opslag van koolstof in de bodem.” Hiervoor bestaat geen ‘standaard’ oplossing. Voor verschillende regio’s en Diverse mogelijkheden voor het voetlicht
Er dient dus een goede balans te zijn tussen de verschillende stikstofbronnen in het rantsoen, waarbij zeker de peptides- en aminozurenvoorziening aandacht vraagt. Er is veel mogelijk als er meer grip komt op zowel de samenstelling van de verschillende rantsoeningrediënten als de optimalisatie daarvan in de pens.
Aminozurenvoorziening belangrijk “De aminozurenvoorziening speelt een grote rol in de stikstofefficiëntie van melkvee”, zegt ook Kelly Nichols, werkzaam bij Wageningen University en Trouw Nutrition. De uier is grootverbruiker van aminozuren die in het metabolisme beschikbaar komen, vertelt zij. Verlaging van het ruweiwitgehalte in melkveerantsoenen verbetert de stikstofefficiëntie, maar kan ook de productie negatief beïnvloeden. Aanvulling met pensbestendige aminozuren verkleint dit risico. Aminozuren die in de darm worden geabsorbeerd komen via de poortader in de lever terecht. In de lever wordt een deel van de aminozuren gebruikt voor gluconeogenese en eiwitsynthese. Niet alle door de lever opgenomen aminozuren komen dus in dezelfde mate beschikbaar voor transport naar weefsels en organen.
Kruidenrijk grasland Volgens Nick van Eekeren van het Louis Bolk Instituut is het grasland de basis voor een duurzame melkveehouderij. Kruidenrijk grasland is goed voor de biodiversiteit en is een ‘key performance indicator’ in het ‘On the way to planet proof’-keurmerk. Grasland met veel weegbree, chicorei en rolklaver kan de N
2 O-emissie
reduceren en zorgt voor meer stikstof in de melk en minder N in de urine en mest. Daarmee kan kruidenrijk grasland bijdragen aan reductie van ammoniakemissie uit de melkveehouderij.
bedrijfstypen is een specifieke aanpak nodig. Dat vraagt niet alleen ondernemerschap van de melkveehouder, maar ook de nodige ondersteuning vanuit de zuivelketen, aldus Erhard. De mitigatietechnieken alleen zijn onvoldoende om netto nul te bereiken. Netto nul kan alleen worden bereikt als technologieën voor het verwijderen van koolstof, zoals koolstofvastlegging in de bodem of in bomen, of andere alternatieve technologieën worden geïmplementeerd om de routekaart van netto nul te bereiken.”
Balans stikstofbronnen Volgens Jeff Firkins van Ohio State University zijn er mogelijkheden om de stikstofexcretie van melkkoeien te reduceren waarbij meer kennis van pensfysiologie en pensmicroben noodzakelijk is. “Het is belangrijk om de microbiële eiwitsynthese zo efficiënt mogelijk te benutten. Waarschijnlijk is een gehalte van ten minste 10 procent pensafbreekbaar eiwit nodig om de drogestofopname op peil te houden en de NDF-afbraak in de pens te optimaliseren. Wanneer melkureum onder de 10 mg/dL zakt, wordt het toevoegen van ureum in het rantsoen interessant.”








