Onderzoek van Kansas State University laat zien dat de verwerkingsmethode meer invloed heeft op de samenstelling van sojaschroot dan het moment waarop het wordt bemonsterd. Ook de gebruikte laboratoriummethode kan van invloed zijn op de gemeten voedingswaarden.

Onderzoekers van Kansas State University hebben 271 monsters van sojaschroot onderzocht, afkomstig van 29 verwerkingslocaties die samen 16 bedrijven vertegenwoordigden. De locaties waren goed voor circa 40 procent van de Amerikaanse sojaschrootproductie. De bedrijven vertegenwoordigden gezamenlijk ongeveer 90 procent van de productie.

Niets meer missen over de ontwikkelingen in de diervoederindustrie? Meld je nu aan voor de gratis nieuwsbrief of neem een (proef) abonnement !

De onderzoekers analyseerden onder meer eiwit, aminozuren, vezels, mineralen, deeltjesgrootte en indicatoren voor de eiwitkwaliteit. De samenstelling bleek relatief consistent tussen twee bemonsteringsperioden binnen hetzelfde oogstjaar. De toegepaste verwerkingsmethode had meer invloed op de samenstelling.

Verschillen in eiwitgehalte

Sojaschroot dat met oplosmiddelen was geëxtraheerd, bevatte gemiddeld circa 47 procent ruw eiwit. Bij geëxtrudeerd en mechanisch geperst sojaschroot lag dit gemiddelde op ongeveer 42 procent. Het met oplosmiddelen geëxtraheerde product bevatte bovendien minder restvet en lagere gemeten waarden voor trypsineremmers.

Ook tussen en binnen verwerkingslocaties werden verschillen vastgesteld, onder meer in restvetgehalte, calcium, trypsineremmers en deeltjesgrootte. Het ruw-eiwitgehalte, de aminozuursamenstelling en het vetzuurprofiel waren over het algemeen consistenter.

Laboratoriummethoden maken verschil

In een tweede deel van het onderzoek werden identieke monsters door vier laboratoria geanalyseerd. De resultaten voor droge stof en ruw eiwit kwamen relatief goed overeen. Voor restvet, neutral detergent fiber (NDF) en afzonderlijke aminozuren werden grotere verschillen tussen laboratoria gevonden. Ook de resultaten voor trypsineremmers varieerden; de gebruikte analysemethoden speelden daarbij een rol.

Volgens de onderzoekers onderstrepen de bevindingen het belang van actuele referentiegegevens en een goed begrip van de gebruikte analysemethoden. Betere afstemming tussen sojaverwerkers en nutritionisten kan bijdragen aan een nauwkeurigere beoordeling van de grondstofkwaliteit en de formulering van varkensvoeders.

Het onderzoek richtte zich op sojaschroot uit de Verenigde Staten. De resultaten vormen daarom niet zonder meer een directe afspiegeling van de Europese grondstoffenmarkt.

‘Variatie in sojaschroot kost 20 tot 25 doller per ton’