Zeewier geldt steeds vaker als een duurzame eiwitbron die kan bijdragen aan de voedselzekerheid. Tegelijkertijd kan zeewier verontreinigd zijn met chemische, microbiologische of fysische contaminanten, zoals zware metalen en hoge jodiumgehaltes, die een risico zijn voor de voedselveiligheid.
Het bureau Risicobeoordeling & onderzoek van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) heeft hierover een advies uitgebracht aan de ministers van Landbouw en Volksgezondheid, Welzijn en Sport.In Nederland vindt zeewierteelt plaats in de Zeeuwse Delta, de Waddenzee en de Noordzee. Er wordt geëxperimenteerd met teelt in zoutwaterbassins op land. Het grootste deel van de Nederlandse teelt is bedoeld voor menselijke consumptie, maar veel initiatieven bevinden zich nog in een experimentele fase.
Aandachtspunten voedselveiligheid
Volgens de NVWA zijn niet alle risico’s van zeewierteelt volledig in beeld. Teelt in open water kan het ecosysteem beïnvloeden. Bij verplaatsing van uitheemse zeewiersoorten kunnen ook andere soorten meeliften, wat gevolgen kan hebben voor de biodiversiteit. Tegelijkertijd wordt verwacht dat de bewerking en verwerking van zeewier het risico van contaminanten voor consumenten vermindert. Voor bewerkt en verwerkt zeewier wordt het voedselveiligheidsrisico laag ingeschat.
Het bureau adviseert duidelijke afspraken over vergunningverlening en toezicht, en stelt voor zeewier expliciet op te nemen in de wetgeving over levensmiddelenhygiëne. Daarnaast wordt het ondersteunen van Europese regelgeving voor maximale contaminantengehalten in zeewierproducten aanbevolen.








