ForFarmers heeft in de pluimveevoerfabriek in Delden de opslag en dosering aangepast om meer circulaire reststromen te kunnen verwerken. Daarmee wordt de fabriek geschikt voor stroperige en slecht lopende producten uit onder meer de bakkerij- en kaassector. De Molenaar belt met Arno Gerrets over wat dat in de praktijk betekent.
Welke circulaire grondstoffen worden nu ingezet in de fabriek?
“Voor de duidelijkheid: mengvoerfabrieken werken al jarenlang met circulaire producten, waaronder schroten. Maar tegenwoordig gaat het om een veel bredere groep reststromen uit de voedingsmiddelenindustrie, zoals restproducten uit de bakkerijwereld en producten uit de kaasindustrie. Die stromen zijn interessant vanuit CO2-oogpunt, maar ook qua voedingswaarde en kostprijs passen ze goed in pluimvee- en varkensvoer.”
Volgens Arno Gerrets, director operations varkens en pluimvee Nederland bij ForFarmers, kan het bedrijf na technische aanpassingen meer circulaire grondstoffen verwerken.
Waar liepen jullie tegenaan om die grondstoffen in te kunnen zetten?
“Wij maken onderscheid tussen producten die vrij verpompbaar of ‘free floating’ zijn en grondstoffen en producten die dat niet zijn. Producten in de eerste categorie kun je zonder veel moeite verwerken in een standaard mengvoerfabriek. Maar niet alle nieuwe reststromen voldoen daaraan. Ze hebben bijvoorbeeld een hogere vochtigheid, zijn stroperig of zakken uit.”
Wat hebben jullie moeten aanpassen in de fabriek?
“In Delden hebben we onder een aantal silo’s nieuwe trechters met uitloop- en doseerapparatuur geplaatst. Ze zijn nu geschikt voor moeilijker lopende producten. Daarnaast hebben we onder meer een nieuwe pompruimte en tanks met roerwerk geïnstalleerd. Als er in de toekomst meer van dit soort grondstoffen beschikbaar komen, kunnen we dat verder uitbreiden. Welke aanpassingen nodig zijn, hangt steeds af van het product en de volumes waarvoor we contracten afsluiten.”
Heeft dat ook consequenties voor de rest van het proces?
“Dat verschilt per grondstof en per hoeveelheid. Het eerste kritische punt is altijd de opslag en dosering. Als het product daar goed doorheen gaat en het aandeel in het rantsoen beperkt blijft tot pakweg maximaal 10 procent, loopt het meestal gewoon mee. Maar producten met veel suikers of een melasse-achtige structuur, kunnen de hamermolens en de zeven sneller vervuilen of laten dichtlopen.”
Welke andere grondstoffen zijn nog in beeld?
“We verwerken al producten uit de kaas- en bierindustrie. Voor varkensvoer hebben we al enkele jaren tanks met roerwerken. Vloeibare reststromen met een hoger drogestofgehalte kunnen uitzakken en blijven dan toch goed verpompbaar.”
Wat is de grootste uitdaging bij verdere opschaling?
“Technisch gezien zijn de oplossingen niet zo ingewikkeld. Op individueel niveau zijn de kosten beheersbaar. De echte uitdaging zit in de hoeveelheid verschillende grondstoffen en de volumes. Een mengvoerfabriek kan maar een beperkt aantal grondstoffen tegelijk verwerken. Extra silo’s of tanks bijbouwen loopt snel in de papieren.”
'Technisch gezien zijn de oplossingen niet zo ingewikkeld'
Veel van deze producten kunnen in de vorm van bijproducten toch ook rechtsreeks naar de afnemers?
“Uiteindelijk gaat het erom dat we grondstoffen zo efficiënt mogelijk van de producent naar de veehouder brengen. Soms is het niet praktisch of mogelijk om het rechtstreeks te doen en is verwerking in de fabriek de beste oplossing. Circulaire grondstoffen bieden veel kansen, maar vragen wel om maatwerk in techniek, logistiek en contracten. Dit past ook in onze bredere duurzaamheidsstrategie. Zo willen we het aandeel circulaire grondstoffen in onze productie bijvoorbeeld flink verhogen en de CO2-voetafdruk van het voer verlagen.”








