We leven onder geopolitieke spanningen, in tijden van klimaatverandering en van schaarse grondstoffen. Hoe zorgen we dat morgen, overmorgen en over tien jaar nog genoeg voedsel op tafel staat? Betaalbaar, gezond en betrouwbaar? Vaak gaat het gesprek dan over de landbouw, over onze boeren en soms over de supermarkten. Zelden gaat het over de diervoedersector. Dat is vreemd, want geen voer betekent geen voedselzekerheid.

De onzichtbare basis

De diervoedersector is de stille kracht achter de dierlijke productieketens. Wij maken van granen, soja, mais en bijproducten hoogwaardige voeders. Dat houdt de dieren op de boerderijen gezond en maakt ze productief. En die dieren zijn weer de basis voor vlees, melk en eieren. Diervoeder is het fundament onder de dagelijkse eiwitvoorziening van honderden miljoenen mensen.

Het is een opgave die groter wordt naarmate de wereldbevolking groeit. De vraag naar dierlijke producten stijgt in veel landen gestaag door, terwijl de beschikbare landbouwgrond afneemt. Dan is efficiëntie in de voerketen van levensbelang. Met slimme diervoeders kunnen dieren meer produceren met minder grondstoffen. Een belangrijk aspect rond de voedselzekerheid.

Circulair en efficiënt

Eén van de sterkste kenmerken van de diervoedersector is circulariteit. Bijproducten en nevenstromen uit de voedingsmiddelenindustrie - van bierbostel tot bietenpulp - vinden een tweede leven als grondstof voor diervoeder. Daarmee besparen we op landbouwgrond, beperken we de footprint en reduceren we verspilling. Waar de consument mogelijk denkt in termen van afval, zien wij kansen om waarde toe te voegen.

Deze circulaire rol blijft onderbelicht. En dat is jammer. Zonder de diervoedersector gaan veel stromen simpelweg verloren. Door ze te benutten, dragen we bij aan een efficiënter systeem dat meer mensen kan voeden met vrijwel dezelfde middelen.

Minder afhankelijk van import

Voedselzekerheid betekent ook: minder kwetsbaar zijn voor internationale verstoringen. Oorlogen, misoogsten en handelsbeperkingen laten op dit moment zien hoe afhankelijk Europa is van ingevoerde eiwitrijke grondstoffen zoals soja. De diervoedersector staat voor de uitdaging - én kans om alternatieven te ontwikkelen. Denk aan veldbonen, erwten, insecten en zeewier. Het zijn nog geen wondermiddelen, maar elke stap richting meer eigen eiwitproductie verkleint onze afhankelijkheid. Zo wordt onze voedselvoorziening robuuster en minder vatbaar voor externe schokken.

Innovatie als sleutel

Ook innovatie speelt een sleutelrol. Moderne voeders zijn gericht op groei, maar ook op gezondheid, duurzaamheid en efficiënt gebruik van grondstoffen. Met precisievoeding krijgen dieren exact wat ze nodig hebben - niet te veel, niet te weinig. Daarnaast werken ondernemingen volop aan het verder verlagen van de milieu-impact. Voedselzekerheid kan immers niet los worden gezien van ecologische duurzaamheid en van uitdagingen rond de carbon footprint.

Cruciale basis

We moeten als diervoedersector vaker en beter duidelijk maken bij beleidsmakers dat we een cruciale basis vormen voor de dierlijke productie. Ook kunnen we pers en politiek actiever meenemen in ons duurzame verhaal. Denk bijvoorbeeld aan onze verdiensten voor de circulaire landbouw en voor onze dierlijke ketens, die een belangrijke pijler zijn voor dierlijke producten als vlees, melk en eieren. Voor onze voedselzekerheid.

Voedselzekerheid mag dan het ‘buzzword’ (modewoord) van vandaag zijn, met recht en reden overigens, voor ons is het de dagelijkse praktijk. En dat is waar we als stille, maar krachtige sector best wat trotser op mogen zijn. Het is iets waar beleidsmakers in de nabije toekomst meer oog voor mogen hebben.

Deel dit artikel

Ad Loos, voorzitter Nevedi