Door microbieel eiwit in veevoeder te verwerken is 6% minder landbouwgrond nodig en daalt de uitstoot van stikstof en CO 2 met respectievelijk 8% en 7%. Dat blijkt uit internationaal onderzoek, onder andere uitgevoerd aan de Universiteit Gent.
Met de groeiende wereldbevolking in het vooruitzicht moet er volgens wetenschappers een manier worden gevonden om veevoeder te maken zonder nog meer landbouwgrond in te nemen of milieuschade aan te richten.
Microbieel eiwit
Internationale wetenschappers, geleid door The University of Queensland en samen met prof. Korneel Rabaey, prof. Willy Verstraete en prof. Nico Boon (Universiteit Gent) hebben hiervoor een mogelijke oplossing: bacteriën die grote hoeveelheden proteïne bevatten. Die proteïnes kunnen enkele van de gewassen vervangen die nu dienen als veevoeder.
De wetenschappers brachten in kaart welke effecten dit soort eiwit op lange termijn kan teweegbrengen op de landbouwgrond die nodig is, op CO 2 -uitstoot en op stikstofuitstoot.
Computermodel
Ze gebruikten hiervoor een computermodel, ontwikkeld door het Potsdam Instituut voor Klimaatonderzoek, om de situatie van de toekomst te schetsen. Hieruit bleek dat microbieel eiwit tussen 175 en 307 miljoen ton plantaardig veevoeder per jaar zou kunnen vervangen. Dat komt neer op 10% tot 19% van de vraag naar eiwit uit plantaardig veevoeder.
Minder milieuschade
“Dit zou een enorme impact kunnen hebben op de wereld”, aldus hoofdauteur Ilje Pikaar. “Door 13% van de proteïnes in veevoeder te vervangen door microbieel eiwit zou er 6% minder landbouwgrond nodig zijn om gewassen te telen. Bovendien zou dit 8% minder stikstofuitstoot en 7% minder CO 2 -uitstoot veroorzaken in de landbouw.”
De wetenschappers publiceerden hun bevindingen in het internationaal gerenommeerde tijdschrift Environmental Science & Technology .








