Resultaten
Tussen de melkgiften bij 15% en 16% ruw eiwit zijn geen significante verschillen gevonden. In grafiek 1 zijn de verschillen in gemiddelde melkgift per bedrijf te zien. Opvallend is bedrijf D, waar de melkgift steeg bij een lager ruw eiwit. Dat benadrukt dat de balans in het rantsoen belangrijker is dan het absolute niveau van ruw eiwit.



Groot verschil in ureumgehalte in melk
Het grootste verschil in zowel ureumgehalte als melkgift en eiwitpercentages zijn te zien bij bedrijf A. Dit bedrijf toonde zelfs een significant verband tussen het ureumgehalte bij 15 en 16 procent ruw eiwit. Dit is het enige bedrijf dat weer snel terug is gegaan naar de 16% re in het rantsoen.
Conditie en mest
Daarnaast is ook gekeken naar de conditie, pensvulling en pensbeweging van de melkkoeien. De mest was op alle bedrijven wat dikker bij 15 procent ruw eiwit. In de mest werden bij 15 eiwit ruw eiwit meer grove delen waargenomen dan bij 16 procent. Op twee bedrijven werd ook een significant verband gevonden tussen de mestvezeligheid en het ruw eiwitgehalte: de vertering van het rantsoen was bij 15 procent ruw eiwit niet optimaal. Waarschijnlijk komt dit door een onevenwichtige rantsoensamenstelling, omdat de afbraaksnelheid van energie en eiwit niet goed op elkaar zijn afgestemd.








