Avecom legt zich toe op de productie van eiwit uit CO2 van broeikasgassen.

Lambers-Seghers in Baasrode werkt al meer dan 15 jaar samen met wetenschappelijke instellingen en spin-off-bedrijven ervan. Zo is het een vooraanstaande rol gaan spelen in de Vlaamse eiwitstrategie. Via haar dochterbedrijf LSAqua is het een internationale speler geworden, onder meer met vismeel zonder soja. De drijvende innovatiekracht bij Lambers-Seghers is Danny Van Mullem.

Innovatie is duidelijk een echte passie van het management en voor Danny in het bijzonder. Daarvoor worden nieuwe horizonten in de breedte afgetast op basis van wetenschappelijk onderzoek en zo nodig met partners. Ook de jonge generatie opvolgers, Jill Jacobs en Katrijn Van Mullem onderschrijven de innovatiedoelstelling.

Antibioticareductie en nieuwe eiwitten

“Wij innoveren op verschillende vlakken”, zegt Danny. “Om het antibioticagebruik te drukken en op het vlak van lokale eiwitten en nieuwe eiwitbronnen. We doen onder meer ook onderzoek op micro-algen. Antibioticareductie is superbelangrijk. Antimicrobiële resistentie is een zeer grote uitdaging. Wereldwijd wordt 80 procent van de antibiotica gebruikt in de veeteelt. We moeten antibioticareductie op een rendabele manier aanpakken. Dit moet samengaan met alternatieve eiwitten. Alternatieve eiwitbronnen kunnen een beter proteïneprofiel bieden. Wij maken gebruik van een alternatief voor vismeel, op basis van Single Cell Protein en nevenstromen uit de vleesverwerkende industrie. Waaronder bloedmeel, kippenmeel, verenmeel en hydrolysaten als hoogwaardige eiwitbronnen.”

Vandaag bestaat 43 procent van de gebruikte grondstoffen in de Belgische veevoederindustrie uit nevenstromen uit de voedings- en biobrandstoffenindustrie. BFA streeft naar 50 procent in 2030, Volgens Danny is dat zeker haalbaar.

‘Men denkt vaak dat het hoofd of het hart of andere lichaamsdelen het meest bepalend zijn, maar het is het microbioom’

Microbioom is bepalend

“Zowel bij mens als dier is het microbioom bepalend”, zegt Danny. “Men denkt vaak dat het hoofd of het hart of andere lichaamsdelen het meest bepalend zijn, maar het is het microbioom. Daarop heeft Single Cell Protein of bacterieel eiwit een bijzonder positieve invloed.”

In het lichaam bevinden zich veel micro-organismen, zoals bacteriën, virussen en gisten. Gezamenlijk worden deze micro-organismen het microbioom genoemd. Daarmee wordt bedoeld: de verzameling van alle micro-organismen die het menselijk en dierlijk lichaam bevolken. Al die bacteriën hebben grote impact op het leven en hoe mens en dier zich voelen. Het microbioom helpt bijvoorbeeld mee om de darmwand gezond te houden en het traint het afweersysteem. Dat zorgt ervoor dat mens en dier minder snel ziek worden en sneller herstellen van een ziekte.

SCP en dierlijke eiwitten

Voor de productie van Single Cell Protein werkten Lambers-Seghers en LSAqua samen met Avecom, het spin-off-bedrijf van de Universiteit Gent dat vandaag wordt geleid door Stijn Boeren. “Het potentieel is daar om op economische wijze microbieel eiwit te produceren en de circulaire landbouw een stevige duw in de rug te geven”, zegt Stijn. Met Promic en Power to Protein heeft Avecom alvast enkele eigen producten.

Avecom legt zich toe op de productie van eiwit uit CO2 van broeikasgassen. Deze technologie opent perspectieven. Een microbieel gasfermentatieplatform gebruikt zuiver water, groene energie en CO2 om een waardevol voedingsingrediënt te produceren met een eiwitgehalte van 70 procent. Promic bevat ook vitamine B12 en heeft een beter aminozuurprofiel dan soja. Het versterkt ook de immuniteit en is uitermate duurzaam.

De Single Cell Protein die LSAqua gebruikt is een bacterieel eiwit verkregen door fermentatie van nevenstromen. Voor de toekomst kunnen reststromen worden gebruikt die vandaag verloren gaan. Het gaat bijvoorbeeld om de waterachtige resten die overblijven en normaal mee naar de waterzuivering gaan. Ook hier wordt een hoge eiwitkwaliteit bereikt. Het Single Cell Protein-eindproduct ValPomic van Avecom bevat eveneens 70 procent eiwit op droge stof-basis en alle nodige aminozuren.

In de EU wordt jaarlijks 10 miljoen ton aardappelproducten geproduceerd. België is op dat gebied koploper. Per ton gaat 4 tot 5 m3 water naar waterzuiveringsstations. Uit 1 m3 van dat reststroomwater kan 2 tot 3 kg SCP worden geproduceerd. Voor fermentatie is overigens toch water nodig. Het betreft hier een volledig circulaire productie.

Sojavrij visvoeder in Afrika

“De nevenstromen die wij gebruiken uit de vleesverwerkende industrie zoals bloedmeel, kippenmeel, verenmeel en hydrolysaten, worden ook wel ‘Processed Animal Protein’ genoemd”, zegt Danny.

“Vandaag kunnen we dus eiwitrijk visvoer maken zonder vismeel. De vraag rees hoe we deze innovatieve duurzame eiwitten konden valoriseren. In aquacultuur is dit het meest haalbaar omdat vissen veel eiwit nodig hebben, namelijk 35 tot 43 procent, tegen bijvoorbeeld 14 à 15 procent voor varkens. De voederconversie van vis is dan ook met 1,3 heel laag.”

De viskwekerij Chi-Farms in Nigeria produceert haar eigen visvoer met concentraten van LSAqua.

“Er zijn heel veel afvalstromen die we kunnen benutten, mits juist bewerkt”, stelt Danny. “Wij gebruiken PAP gecombineerd met nutriënten die ook in vismeel zitten.” Het gebruik van dierlijke eiwitten is in de EU nog streng gereglementeerd. Soortvreemde dierlijke eiwitten kunnen wel al worden gebruikt voor aquacultuur, pluimvee en varkens.

Uitdagingen

Danny wijst erop dat de hoge energieprijzen nog een belangrijke handicap vormen. “In Afrika zijn er veel meer mogelijkheden aangezien het water daar sowieso warm is”, zegt hij. “We zijn daar ook zeer actief. In België werken we samen met de veevoederfabrikant Joosen-Luyckx uit Turnhout, die wereldberoemd is voor zijn ‘Belgian Caviar’ van zeer hoge kwaliteit. In Afrika werken we samen met een fabriek in Nigeria en één in Ghana. In Afrika leveren we visvoeder zonder vismeel aan aquacultuurbedrijven. Chi-Farms, een viskwekerij in Nigeria, produceert haar eigen visvoer met concentraten van LSAqua en werkt al 12 maanden met visvoer zonder vismeel.”

Duurzame verhalen zijn soms moeilijk te verkopen, zeker buiten Europa, constateert Danny. “We moeten rekening houden met de economische kant van de zaak. Eiwit maken uit methaan voor dierlijke consumptie is voorlopig economisch moeilijk, zeker met de huidige hoge energieprijzen. Met PAP scoren we alvast goed, maar zoals gezegd stopt ons innovatief duurzaamheidsverhaal hier niet.”

Deel dit artikel

Jef Verhaeren