De sterke afhankelijkheid van de wereldwijde vitaminevoorziening in diervoeding, met name van productie in China, maakt de sector kwetsbaar voor verstoringen. Dat stelt Silvia Sonneveld van dsm-firmenich in een opinie-artikel op The Pig Site. Volgens haar kunnen geopolitieke spanningen, logistieke problemen en productiestoringen direct doorwerken in diergezondheid en voedselzekerheid.

Sonneveld schetst dat de wereldwijde vitamineproductie grotendeels is geconcentreerd in China, waar het merendeel van belangrijke vitamines voor diervoeding wordt geproduceerd. Deze schaalgrootte heeft volgens haar voordelen in kosten en efficiëntie, maar zorgt tegelijk voor een kwetsbare afhankelijkheid. Verstoring door exportmaatregelen, transportproblemen of beleidswijzigingen kan daardoor snel wereldwijd effect hebben. Europa importeert volgens haar het grootste deel van zijn vitamines en aminozuren, waardoor lokale productiecapaciteit onderbenut blijft.

Impact op diergezondheid en voedselproductie

In het betoog wordt benadrukt dat vitamines onmisbare componenten zijn in diervoeding. Tekorten kunnen volgens aangehaalde onderzoeken leiden tot snelle en forse gevolgen: hogere sterftecijfers bij varkens en pluimvee, verminderde groei, slechtere immuniteit en dalende productiviteit. Ook bij melkvee en legpluimvee zijn effecten merkbaar, bijvoorbeeld in melkproductie of ei-kwaliteit. Omdat er geen volwaardige alternatieven zijn voor deze micronutriënten, vertaalt elke verstoring in de keten zich vrijwel direct naar hogere kosten en lagere output in de hele voedselketen.

Europese productie als oplossing

Als antwoord pleit Sonneveld voor het versterken van regionale, met name Europese, vitamineproductie. Dit zou de leveringszekerheid vergroten, transportafhankelijkheid verminderen en de traceerbaarheid verbeteren. Daarnaast wordt gewezen op duurzaamheidsvoordelen, zoals een lagere CO₂-voetafdruk van Europese productie en efficiëntere inzet in voerformuleringen.

Tegelijkertijd ligt in het betoog een duidelijke nadruk op het strategisch belang van Europese producenten en bestaande industriële capaciteit. Het pleidooi voor “lokale productie” sluit daarmee niet alleen aan bij bredere voedselzekerheidsargumenten, maar ook bij het economisch belang van partijen die al in Europa actief produceren en zouden profiteren van een verschuiving in inkoopbeleid.

Energiecrisis in de keten: ‘Geen paniek, wel bewustwording’
Deel dit artikel