Er bestaat weer interesse in de teelt van veldbonen in Nederland. Door de vergroeningseis binnen het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) moeten bedrijven met meer dan 30 hectare bouwland of tijdelijk grasland een derde gewas gaan telen. Veldboon is daar geschikt voor. Het is een stikstofbindend gewas binnen het ecologisch aandachtsgebied. Daarnaast zijn de eiwitprijzen op de wereldmarkt gestegen. Dit betekent dat het interessanter is geworden om veldbonen te telen.

Nieuwe rassen

Veldbonen worden gebruikt als krachtvoer voor rundvee en voor bijmenging in kippen-, varkens- en visvoer. Er zijn verschillende nieuwe rassen op de markt die een betere opbrengst geven. Er worden ook proeven gedaan met winterveldbonen, die interessant zijn als tussengewas voor graan. Veldboon is een vlinderbloemige en bindt stikstof via wortelknolletjes en er is daarom minder stikstofbemesting nodig.

Lager tanninegehalte

Zaden van veldboon bevatten een aantal bitterstoffen zoals tannines, vicine en convicine. Tannines verminderen de verteerbaarheid van de bonen bij varkens, kippen en vissen. Herkauwers zoals runderen ondervinden geen negatieve gevolgen van deze bitterstoffen. Vanaf 1990 zijn er rassen beschikbaar die een lager tanninegehalte hebben. Deze rassen zijn witbloeiend. Daarom wordt er sindsdien een indeling gemaakt in wit- en bontbloeiende rassen. Vicine en convicine verstoren de vetstofwisselling bij kippen. Er zijn zowel witbloeiende als bontbloeiende rassen ontwikkeld met een lager gehalte van deze stoffen.

Deel dit artikel