In de GFLI-database is onder meer te zien wat het CO2-equivalent van een bepaald ingrediënt is.

Wat is het doel van het GFLI?

“Ons uiteindelijke doel is één uniforme standaard door zowel de diervoersector als de andere schakels in de keten. Daardoor is het vergelijken van grondstoffen en het benchmarken van eigen producten mogelijk. Informatieoverdracht tussen ketenpartijen is daardoor ook mogelijk, wat de transparantie van rekenmethode verhoogt. Als iedereen zijn voetafdruk op een net iets andere manier berekent, is het lastig om een één-op-één-vergelijking te maken.”

Hoe weet ik als gebruiker van de GFLI-database dat de data betrouwbaar is?

“Alle data in de GFLI-database zijn gebaseerd op de PEFCR- en FAO-LEAP-richtlijnen. Dit zijn de Europese en wereldwijde richtlijnen voor het berekenen van een milieuvoetafdruk van een product. Daarnaast krijgen alle aangeleverde datasets een ‘interne beoordeling’ en een externe audit om zo de betrouwbaarheid van de data te borgen. Zonder dit reviewproces komen de gegevens niet in de database. Naast de methodologie die wij volgen zijn er ook mogelijkheden om aan te sluiten bij de kwaliteitseisen van het Science Based Target Initiative (SBTI, red.).

Dit is een ontwikkeling die wij blijven volgen en waar mogelijk integreren binnen de methodologie. Het belangrijkste van GFLI is aan te blijven haken bij de FAO-LEAP- en PEF-richtlijnen met de mogelijkheden daaraan nieuwe internationale richtlijnen toe te voegen, zoals SBTi. Zo zorgen we voor een zo groot mogelijke uniformiteit en toepasbaarheid voor de hele sector. Dus het concrete antwoord op je vraag: de betrouwbaarheid van de data onderbouwen we door het publiceren van een transparante methodologie en een dubbel reviewproces.”

Zitten er nog verschillen in de soorten data?

“Op dit moment zijn we bezig met het verder ontwikkelen van bedrijfsspecifieke data. Dit heeft een meer commerciële insteek voor de specifieke bedrijven dan bijvoorbeeld de grondstoffendata vanuit brancheverenigingen. De bedrijfsspecifieke data gaat verder dan alleen de zogenoemde scope 1- en 2-emissies, de bedrijfsgebonden emissies. Grondstoffen zijn vaak gebonden aan leveranciers, dus de verantwoordelijkheid om deze scope 3-emissies ook in kaart te brengen komt ook aan de orde. Voor bedrijven is de data waardevol; we willen er dus zeker van zijn dat er geen sprake is van greenwashing. Daarom zijn de vereisten van deze bedrijfsspecifieke data nog strenger.”

Waar komen de data voornamelijk vandaan?

“De data komt op dit moment vooral uit Europa en Noord-Amerika. We willen in de toekomst graag meer data van buiten Europa. Zo kunnen we ons doel van wereldwijd draagvlak bereiken. Voor wat betreft de geteelde grondstoffen hebben we redelijk veel data, maar zien we dat de vraag naar andere grondstoffen groeit. Bijvoorbeeld voeradditieven en alternatieve bronnen zoals algen en insecten. Daarnaast zoeken we ook verbreding. We missen bijvoorbeeld nog belangrijke ingrediënten om ook aan de behoeften van de petfoodindustrie te voldoen.”

Wie maken er op dit moment gebruik van de GFLI-database?

“Op dit moment hebben we 41 leden, waaronder brancheverenigingen als Nevedi, DVT en AIC. Maar ook diervoederfabrikanten als Cargill, De Heus en ADM steunen GFLI door hun lidmaatschap. Recentelijk groeit de interesse van lidmaatschap in Noord-Amerika, zo zijn de US Grain Council en de US Soybean Export Council bij ons aangesloten. Vanuit eigen land is Schothorst Feed Research afgelopen zomer lid geworden. Naast de leden die wij hebben, zijn er ook mogelijkheden voor onderzoekers, scholen of andere instanties om met de database aan de slag te gaan. De leden zorgen voor een stabiele groei van de organisatie. Daardoor zijn wij steeds beter in staat verder te ontwikkelen en meer datapunten in de database op te nemen.”

Om het even concreet te maken; wat heeft bijvoorbeeld een SFR aan de GFLI-database?

“Databasegebruikers halen informatie uit de database om beslissingen te kunnen maken over grondstofkeuzes of het berekenen van een milieuvoetafdruk op hun mengvoer. SFR kan bijvoorbeeld de data gebruiken om haar klanten te informeren over de emissiewaarde bij het gebruik van bepaalde nutriënten. Met behulp van deze gegevens kunnen hun klanten sturen op duurzaamheidsparameters.”

Hoe werkt dat dan precies?

“Het meest gebruikelijke formaat van de database is de impact assessment. Daarin staan de CO2-equivalenten van de ingrediënten. Ook worden andere impactcategorieën zoals toxiciteit voor mens en natuur, watergebruik, verzuring en eutrofiëring, inzichtelijk. Door een voersamenstelling door te rekenen is het mogelijk om op mengvoerniveau een CO2-equivalent te berekenen.”

Laura Nobel, projectmanager binnen GFLI: “We willen er zeker van zijn dat er geen sprake is van greenwashing. Daarom zijn de vereisten van deze bedrijfsspecifieke data nog strenger.”

Wat kost het mij om de gegevens in de database te kunnen bekijken?

“Vroeger was de database gratis raadpleegbaar, maar vanwege de licentiekosten van onze dataleveranciers kan dat niet meer. Daarom werken we nu met een betaalmuur en monitoring op de toegang tot de database. Afhankelijk van wat je precies wil raadplegen, kost toegang tot de database 1750 tot 10.000 euro. Een lidmaatschap – met daarbij ook toegang tot de database – kost tussen de 2500 en 11.500 dollar. Dit is afhankelijk van de bedrijfsgrootte. Zoals eerder gezegd worden alle inkomsten gebruikt om de GFLI verder te ontwikkelen. Wij zijn en blijven een nonprofitorganisatie.”

Hoe kijk je aan tegen de toekomst?

“Ik denk dat we met GFLI echt voorloper zijn in het verstrekken van gegevens over diervoederemissies. We merken ook dat de sector en alle stakeholders de waarde ervan inzien. In de feed-wereld wordt GFLI omarmd, waarbij Nederland en het Verenigd Koninkrijk voorlopers zijn op de implementatie van LCA-gegevens. Voor de toekomst zou het mooi zijn als retailers en/of verwerkers zich als partner aan ons committeren.

Hiermee zorgen wij ervoor dat GFLI als wereldwijde standaard wordt gezien en beoordeeld en dat er geen discussie meer ontstaat over welke bron je moet zoeken voor deze data. Wat we uiteindelijk willen is een duurzamere wereld voor iedereen, op basis van transparante informatie. Voor de komende tijd werken wij hard aan herkenbaarheid bij stakeholders verderop in de keten en nodigen wij iedereen uit contact op te nemen bij vragen.”

Over GFLI

GFLI verzamelt en beheert een database met carbon footprint-data van diervoedergrondstoffen op basis van levenscyclusanalyses (LCA). De dataset omvat voornamelijk droge mengvoedergrondstoffen, maar ook ruwvoeders en vochtrijke diervoeders. De database werd in 2020 opengesteld. GFLI is PEF- en LEAP-compliant. PEF is goedgekeurd door de Europese Commissie en LEAP door FAO van de Verenigde Naties.

De GFLI-database bevat inmiddels meer dan 1800 diervoederingrediënten, dit worden er steeds meer. Het instituut streeft continu naar uitbreiding van de dataset met meer grondstoffen en naar regionale detaillering. Verschillende ketenpartijen kunnen eigen data aanleveren, die na controle en validatie worden opgenomen in de database.

Deel dit artikel

Daniël Kooistra