‘Inzet reststromen nog geen gelopen race’ Het inzetten van rest- en nevenstromen in diervoer draagt bij aan de circulaire economie, maar roept ook voedselveiligheidsvragen op. Door het solide controlesysteem in de Europese Unie zullen reststromen de voedselveiligheid niet bedreigen, bleek tijdens de netwerkbijeenkomst van SecureFeed.

Maar de inzet ervan is nog geen gelopen race.

Kunnen voormalige voedingsmiddelen veilig in diervoeding worden toegepast? Die vraag stond centraal tijdens de netwerkbijeenkomst van SecureFeed. Het optimaal inzetten van circulaire grondstoffen en het waarborgen van de diervoeder- en voedselveiligheid staan voor Secure- Feed elke dag centraal, benadrukt

Netwerkbijeenkomst SecureFeed rondom circulariteit

SecureFeed-voorzitter Roel Robbertsen. “Op dit moment vormen het Nederlandse stikstofbeleid en de oorlog in Oekraïne bedreigingen voor de diervoedersector. Een robuust borgingssysteem voor voer- en voedselveiligheid is nu – met de toenemende grondstoffenschaarste – extra belangrijk.”

Veilige voormalige voedingsmiddelen Marko Appel onderzoekt bij Wageningen Food Safety Research (WFSR) hoe voormalige voedingsmiddelen (VVM) veilig kunnen worden ingezet in de diervoeding. Bij de risico-inventarisatie wordt onderscheid gemaakt in chemische, biologische en fysische gevaren. “Hergebruik van reststromen in diervoeders levert een belangrijke bijdrage aan terugdringing van voedselverspilling: dit reduceert de broeikasgasemissies in de keten en het levert geld op. Nu er steeds meer nevenstromen en VVM beschikbaar komen, moeten de risico’s natuurlijk wel goed worden onderzocht en gemonitord”, zegt Appel.

Nieuwe reststromen Sinds dit jaar is het in de Europese Unie toegestaan om verwerkte dierlijke eiwitten en insecten te verwerken in diervoeders, al zijn hier wel strikte voorwaarden aan verbonden. “Het blijft over het algemeen verboden om VVM die dierlijk eiwit bevatten te gebruiken in voer voor landbouwhuisdieren”, waarschuwt Appel. Bij WFSR lopen onderzoeksprojecten

Zonvarken August Offenberg heeft het concept Zonvarken opgezet. Hij deelt de succesfactoren: “Wij zijn gestart met het in kaart brengen van de bezwaren die er in de samenleving leven tegen de (intensieve) varkenshouderij, zoals stankoverlast, dierwelzijnsissues, broeikasgasemissies, soja-import en ontbossing. Vervolgens zijn we al die bezwaren gaan aanpakken.” Zonvarkens krijgen reststromen gevoerd (broodmeel in plaats van graan, vegamix en moutkiemen in plaats van soja), zodat de koolstofvoetafdruk 60 tot 65 procent lager is.

De biggen worden gespeend op een leeftijd van acht weken. Een belangrijke succesfactor van het concept is ook dat Offenberg in een vroeg stadium in contact is getreden met ngo’s, zoals Varkens in Nood en Milieudefensie. “Daardoor hebben we onze plannen goed kunnen uitleggen, zodat de weerstand minimaal was.” Ook de afzet heeft al in de opstartfase aandacht gekregen: lokale AH-franchisenemers zijn enthousiast gemaakt voor het concept, zodat de afzet van daaruit verder kon worden uitgebreid. “Communicatie en transparantie zijn dus de sleutelfactoren om draagvlak te creëren voor een nieuw concept en om dit succesvol in de markt te zetten”, vertelt Offenberg.

Deel dit artikel