De afgelopen weken zijn we in de Nederlandse politieke arena getrakteerd op verhitte discussies over vertrouwen. Gek genoeg leiden deze discussies tot schendingen van vertrouwelijkheid. Dingen die in de beslotenheid van een overleg waren uitgewisseld, lagen ineens op straat. Hoe vervelend de dingen die gezegd zijn over personen ook zijn, ze leiden af van de inhoud. Die inhoud komt ook niet meer terug in de verslaggeving in de media.
Verdeeldheid
Dat afleiden van de inhoud gebeurt eveneens bij besluitvorming over de agrarische sector. Door het te hebben over de verdeeldheid, komt een oplossing voor de inhoudelijke problemen niet dichterbij. Ondertussen lijkt de samenleving ervan overtuigd of te worden overtuigd, dat boeren de weg blokkeren naar (noodzakelijke en duurzame) veranderingen.
Inrichting
Aan onze keukentafel overheerst ook het sentiment dat boeren er minder of niet (meer) toe doen. Voedselzekerheid is geen pijnpunt in de beeldvorming van de burger/consument. Vergroening bepaalt de politieke en maatschappelijke agenda. Politiek, natuurorganisaties, maatschappij, (groene) energiebedrijven of datareuzen bepalen de inrichting van ons landschap. In het licht van het sentiment in de samenleving zoals geuit via de algemene media, is het geen wonder dat de hoeders van ons open cultuurlandschap kiezen voor het geld van Big Tech en Green Energy. Daarmee kun je dan in ieder geval nog zelf bepalen waar je woont, hoe je een tuin inricht en wie daar een stap in mag zetten.
Lees ook: Trots, een column in De Molenaar nr 15 van 2019 (gratis voor abonnees na inloggen)








