
IIn 2018 kondigde ik op deze plek al eens mijn vertrek bij De Molenaar aan. De belangrijkste reden toen: een verhuizing naar de andere kant van het land. Wat ik toen nog niet wist, was dat ik na een paar jaar weer zou terugkeren naar het oude nest – en uiteindelijk tien jaar voor dit mooie vakblad zou werken. Vandaag kondig ik opnieuw mijn afscheid aan. Al is dit niet het laatste nummer waaraan ik meewerk. Binnen de uitgeverij maak ik de overstap naar een andere titel: Installatie. Een keuze die me een dubbel gevoel geeft.
Tien jaar is genoeg om een stevig netwerk op te bouwen, de sector goed te leren kennen, te weten wat er speelt en wie je waarvoor kunt benaderen. Bovendien hebben we de afgelopen jaren flinke stappen gezet met De Molenaar – inspelend op een wereld waarin online, AI en veranderend leesgedrag steeds meer invloed krijgen. Daar ben ik stiekem best trots op. En eerlijk gezegd: ik was er nog niet helemaal klaar mee.
Maar soms moet je nieuwe kansen grijpen als ze zich aandienen. Dat zullen veel diervoederbedrijven herkennen. Want vergeleken met een aantal jaar geleden is het speelveld er niet bepaald eenvoudiger op geworden. Juist daarom is het nodig om te blijven zoeken naar manieren om je bedrijf toekomstbestendig te maken. Zoals ook Robert Bos in dit nummer zegt: er liggen zeker kansen – al is het soms hard knokken.
Ik heb er alle vertrouwen in dat bedrijven in de sector die kansen blijven pakken en zich door deze wat lastigere periode slaan. Tot slot wil ik iedereen in de sector bedanken voor hun openheid, inzichten en verhalen. Succes – en wie weet: tot ziens!








