Werken, zeker in teams, is een belangrijk aspect in het leven: sociaal-maatschappelijk en geestelijk is het bijzonder nuttig. Je moet je immers ontwikkelen te midden van collega’s en van iedereen steek je wat op. Bovendien brengt het structuur en uiteraard inkomsten. De inspanning en structuur is ook goed voor de gezondheid. Allemaal heel belangrijk in deze tijd!
We kennen momenteel een bijzonder laag percentage werklozen in ons land; prachtig! Daar staat als nadeel tegenover dat bedrijven, ook onze mengvoerfabrieken, grote moeite hebben personeel te vinden. Mensen die zich toch melden, blijken duidelijk andere vertrekpunten te hebben dan wenselijk en gewend. De noodzaak van werk, status en sociale binding heeft aan waarde ingeboet. En ja, door het systeem van toeslagen loont werken niet meer zo. Steeds minder mensen doen dat dan ook niet, of veel minder. Huurtoeslag, zorgtoeslag en als het water tegen de lippen staat, komt er sowieso hulp in ons land. ‘Je werkt om te leven’, heeft een andere dimensie gekregen…
Ik zie mannen stoppen met werken die amper 50 jaar oud zijn. Zij kijken in hun portemonnee, maken een sommetje en zien dat ze het wel gaan redden. Een flink in waarde gestegen woning draagt zeker ook bij. Na enig doorvragen blijkt dat ze het oude vertrouwde ‘warme nest’ missen. Onregelmatigheid om zich heen, chefs die wel praten, maar je naam niet onthouden en weinig verstand van de materie hebben: alles draagt bij aan het gevoel ‘voor jou wel een ander’.
Soms zeggen ze ook openlijk dat ze het niveau niet of met te veel moeite bij kunnen benen. ‘Gedoe’ van goedbedoelde cursussen vinden ze ongemakkelijk. Is het de schijnbaar algehele ontevredenheid in de maatschappij, streven naar gemakkelijker leven, mantelzorg of van alles wat? Werken hoeft niet meer zo nodig.
Verwacht van mij geen oplossing, maar wees zuinig op personeel dat je hebt, zorg voor een people’s manager die echt oog heeft voor de mens. Het is het kostbaarste bezit. Zeker in deze tijd…







