Ik zie ze, ten tijde van de start van de Molenaar 125 jaar geleden, zo voor me: mannen in donkere kostuums, sigaar in de mond en hoed op. De heren komen bijeen voor maatregelen, ingrepen en meer. Voors en tegens worden uitgewisseld en de handjes gaan al dan niet omhoog voor de stemming. Het verslag wordt per plakkaat opgehangen en de courant vertelt het volk eveneens wat er aan staat te komen. De bevolking snapt dat er beslissingen genomen moeten worden om vooruit te komen. Links en rechts zal men geslikt hebben als de maatregelen ongunstig uitpakten, maar daar bleef het dan ook bij.

Toegegeven, dit is misschien te rooskleurig voorgesteld, maar het gaat me vooral om het contrast met de huidige tijd. Het ‘volk’ bestaat nu uit 17 miljoen individuen die overal een mening over hebben, om het hardst roepen dat er vooruit moet worden geboerd, of dat gevaren kordaat bezworen dienen te worden. Als er dan een standpunt is ingenomen en de uitwerking niet in het straatje past, dan wordt alles uit de kast gehaald om het tij ten gunste te keren.

Dat laatste is steeds vaker een eindeloze strijd tot en met de Raad van State. Er zijn talloze bedrijven die kennis bezitten om procedures aan te vechten en als dat niet goed uit dreigt te pakken, dan komen dooddoeners als tekortschietende transparantie uit de hoge hoed.

Het algemene belang en saamhorigheid zijn ondergeschikt geraakt aan het individuele standpunt of belang. Mede daarom komen er erg ingewikkelde compromissen op papier en met name ondernemers moeten maar zien hoe die vertaald moeten worden.

Ook de boeren moeten externe hulp inschakelen om de gedrochten van de overheden te kunnen begrijpen en uit te voeren. Veel te vaak zijn het ook nog eens regels die door leken in elkaar zijn geflanst en totaal niet passen bij de praktijk. Zeker, we hebben geweldige stappen voorwaarts gemaakt de laatste eeuw, maar het is te hopen dat de kwaliteit en rust spoedig terugkeren bij beleidsvorming en uitvoering.

Deel dit artikel

Jan Holterman