Voor Fransen Gerrits begon het 129 jaar geleden met een windmolen in het Noord-Brabantse Erp. Via overnames in Nederland en België groeide het familiebedrijf uit tot een grote speler, maar de lijnen met varkens-, rundvee- en geitenhouders bleven kort.
Voor het werken met dierlijke eiwitten vraagt de EU strikte scheiding van grondstoffen, productielijnen en logistiek, wat bij Fransen Gerrits mogelijk is dankzij de gescheiden productielocaties.
Aransen Gerrits kent een rijke geschiedenis, geeft de huidige directeur Huub Fransen aan in een korte uiteenzetting. Zijn overgrootvader Hubertus Fransen kocht in 1897 een windmolen aan de Watermolenweg in Erp en ging er granen malen voor de bakkers en boeren in de omgeving. Gaandeweg evolueerde dat naar een mengvoederbedrijf, vooral toen in de jaren dertig zijn zoon Johan, grootvader van Huub, de leiding overnam. In 1949 bouwde Johan Fransen een mengvoederfabriek en toen begon een sterke groei.
In 1970 nam Huub Fransen, vader van de huidige eigenaar, de leiding van het bedrijf van zijn vader Johan over. “De veehouderij kende in die tijd een sterke expansie en wij groeiden mee”, zegt directeur Huub Fransen. In 2001 werden gesprekken aangevangen met het mengvoerbedrijf van de familie Gerrits in De Rips, vlakbij Erp, en op 1 januari 2002 werd Fransen Gerrits geboren. Eerst in een vergaande samenwerking en in 2008 werden de twee bedrijven volledig samengevoegd. Arthur Gerrits en Huub Fransen namen daarin de leiding.
Belgische grens
In 2013 nam Fransen Gerrits Van Heeswijk Mengvoeders (beter bekend als Victoria Mengvoeders) in Veghel over. Daardoor kwam ook het Oost-Duitse bedrijf Vikra Kraftfutter in de portefeuille van Fransen Gerrits terecht. In 2020 stak Fransen Gerrits de Belgische grens over en nam Fierens Mengvoeders in Temse over en in 2021 Theeuwes Mengvoeders, dat vanuit Ulicoten (Baarle-Nassau) eveneens langs weerszijden van de grens actief is (in België als Theeuwes-Moonen).
“Sinds 2024 hebben we ook een belang in Koenis Diervoeders in Opmeer (N.-H). Samen zijn we een fabriek aan het bouwen in Middenmeer”, aldus Fransen. In 2025 werd de fabriek in Veghel gesloten. Op die plek worden huizen gebouwd. Ook de fabriek van Fierens in Temse is gesloten.
Huub Fransen (1971) is directeur en mede-eigenaar van mengvoerbedrijf Fransen Gerrits. Hij is sinds de jaren 2000 actief in het bedrijf en leidt het samen met Arthur Gerrits. Fransen woont in Erp en is daarnaast bestuurlijk actief binnen de voedersector.
‘Efficiënt voeren is de belangrijkste factor. Dat doen we samen met de klant’
Voerefficiëntiefactor
Vandaag produceert Fransen Gerrits 650.000 ton mengvoeders (Koenis niet meegerekend) in drie fabrieken: Erp, De Rips en Ulicoten (zie kader). “We zijn nog een echt familiebedrijf. Mengvoeder maken en leven met de veehouders is ons als vierde generatie met de paplepel ingegeven”, zegt Fransen. “Kenmerkend is werken met korte lijnen naar de veehouder. We zijn gehecht aan lange relaties, zowel met ons personeel als klanten en leveranciers. We verkopen niet alleen voer, we staan onze klanten ook bij met expertise en begeleiding. Daarom liggen we ook goed in België. We hechten veel belang aan innovatie en we zijn betrokken bij onze omgeving en bij de gemeenschappen waarbinnen wij actief zijn.”
Fransen benadrukt dat zij voeders maken op maat. “Elk bedrijf is uniek en vraagt een specifieke aanpak, dat houden we nauwkeurig bij. Met bijvoorbeeld de voerefficiëntiefactor (VEF) worden de prestaties van de zeugenbedrijven gekwantificeerd. Zo is vast te stellen hoeveel zeugenvoer er nodig is om een kilo gespeende big te produceren.”
De fabriek van Fransen Gerrits in De Rips, waar het voer voor zeugen en biggen wordt geproduceerd.
Alternatieve eiwitten
Fransen Gerrits zet in op alternatieve eiwitten. Sinds 2021 mogen verwerkte dierlijke eiwitten (PAP’s) onder strikte voorwaarden weer worden toegepast in veevoer in de EU. Fransen Gerrits deed daar uitgebreid onderzoek naar bij biggen en zeugen. Daaruit bleek dat PAP’s in de vorm van nevenstromen van de pluimveeslachterij duidelijk voordelen bieden op het vlak van voeropname en verteerbaarheid. In oktober 2024 leverde Fransen Gerrits de eerste biggenvoeders met diermeel. Sindsdien wordt het assortiment met diermeel (van pluimvee) verder uitgebreid naar zeugenvoeders.
De EU vraagt daarvoor strikte scheiding van grondstoffen, productielijnen en logistiek. Dat is bij Fransen Gerrits mogelijk dankzij de gescheiden productielocaties. Op die manier is de productie van zeugen- en biggenvoeders losgekoppeld en gecertificeerd voor PAP’s. Daarbij lijken de aminozuren in PAP’s ook te zorgen voor meer rust in de groepen, wat kan helpen om staartbijten te verminderen. “Naast nutritionele voordelen passen PAP’s in de ontwikkeling van een meer circulaire veehouderij”, stelt Fransen.
Belang in Grassa
Fransen Gerrits heeft sinds 2019 een belang in het bedrijf Grassa in Wageningen. Dat bedrijf is gespecialiseerd in grasraffinage om hoogwaardige ingrediënten voor veevoeding en humane voeding - hoofdzakelijk eiwit - uit gras te halen. “Daarmee stappen we uit onze comfortzone. Gras is immers de meest eiwitrijke plant ter wereld. Gras is trouwens alom tegenwoordig en dieren eten het al sinds mensenheugenis.” De vraag naar eiwit zou met 50 tot 70 procent stijgen tegen 2050, en volgens Grassa kan uit gras 2,5 maal meer voedsel geproduceerd worden door het aan te wenden als een meerdoelengewas. Volledig verwerkt zou 60 procent van het Nederlands gras voldoende eiwit opleveren om de Nederlandse import van soja te vervangen.
Fransen Gerrits levert voer met advies in de Nederlandse provincies Noord-Brabant, Zeeland, Limburg en Gelderland en in België in de provincies Antwerpen, Limburg en Luik.
Vandaag produceert Fransen Gerrits 650.000 ton mengvoeders in drie fabrieken: Erp, De Rips en Ulicoten. Per fabriek zijn er specialisaties.
‘Wellicht nog overnames’
Ondanks de druk op de veehouderij ziet Fransen de toekomst zonnig tegemoet. De vijfde generatie staat al klaar. “Wij blijven dus een zelfstandig familiebedrijf”, zegt hij. “Wellicht moeten we nog overnames doen om onze slagkracht te behouden. Dat willen we doen in Nederland, België en eventueel Duitsland.”
Fransen Gerrits heeft sinds 2019 een belang in het bedrijf Grassa in Wageningen. Dat bedrijf is gespecialiseerd in grasraffinage om hoogwaardige ingrediënten voor veevoeding en humane voeding, hoofdzakelijk eiwit, uit gras te halen.
De toekomst kan volgens Fransen alleen maar duurzaam zijn. “Dit kan niet zonder economische duurzaamheid”, benadrukt hij. “Efficiënt voeren is daarbij de belangrijkste factor. Dat moet samen met de klant. Duurzaamheid is echter geen ideologische toevoeging. Energie besparen is ook een economische noodzaak. Efficiënt werken zet meer duurzame zoden aan de dijk dan eindeloze discussies.”
650.000 ton mengvoer in drie fabrieken
Fransen Gerrits produceert zo’n 650.000 ton mengvoeders (exclusief Koenis) in de fabrieken in Erp, De Rips en Ulicoten. Het voer voor herkauwers wordt in Ulicoten geproduceerd, dat voor vleesvarkens in Erp en dat voor zeugen en biggen in De Rips. Het hoofdkantoor is in Erp, waar ook het laboratorium gevestigd is. Fransen Gerrits levert voer met advies in de Nederlandse provincies Noord-Brabant, Zeeland, Limburg en Gelderland en in België in de provincies Antwerpen, Limburg en Luik.
Het bedrijf heeft 175 medewerkers, waarvan er ongeveer veertig in de productie staan. Het beschikt ook over Belgische vertegenwoordigers-voederadviseurs. De grondstoffen worden gezamenlijk aangekocht met twaalf mengvoederbedrijven, verenigd in Centrico BV. Centrico is ook steeds op zoek naar alternatieve grondstoffen.













